دو تن در من

بعضی وقتا برای فرار از یه موقعیتی میریم خودمونو میندازیم تو یه چاه دیگه!

بعد یهو وسط راه میبینیم چقدر سردرگمیم!

نه خوشحالیم از کاری ک کردیم نه مطمئن از درستیش!!

شاید یه چیزاییم از دست دادیم...

این حس خیلی بده

نمیدونم چرا یهو اینهمه متغیر میشم؟! یه لحظه تو نقطه ی جوش و لحظه ای بعد انجماد!!

انگار دوتا آدم در من دارن زندگی میکنن همزمان...